بسم الله الرحمن الرحیم

قانون توجه میگوید آنچه را میبینی، دنبال میکنی و توجهت را روی آن نگه میداری، به تدریج وارد تجربه زندگی ات میشود. شناخت این قانون مسیر خواسته هایت را تغییر میدهد.
در قسمت چهارم رادیو فرشته پوستی درباره یکی از بنیادی ترین قوانین ثابت هستی صحبت میکنیم؛ قانون توجه. قانونی که میتواند نگاه ما را نسبت به ثروت، سلامتی، روابط، آرامش و خواسته هایمان تغییر دهد. در اینجا قرار نیست فقط درباره مثبت فکر کردن صحبت کنیم؛ قرار است ببینیم توجه ما در طول روز واقعا کجاست، چه چیزی را بزرگ میکنیم و چگونه با شناخت این قانون میتوانیم آگاهانه تر زندگی کنیم.

گاهی آدم سالها برای رسیدن به چیزی تلاش میکند، دعا میکند، آرزو میکند و حتی بارها درباره خواسته اش حرف میزند، اما نتیجه ای که در زندگی اش میبیند با چیزی که میگوید میخواهد، هماهنگ نیست. آن وقت ممکن است فکر کند زندگی با او همراهی نمیکند، شانس نداشته، شرایط مناسب نبوده یا شاید رسیدن به خواسته اش برای او امکان پذیر نیست. اما اگر کمی مکث کنیم و دقیق تر به زندگی نگاه کنیم، شاید سوال مهم تری پیدا کنیم: من واقعا به چه چیزی توجه میکنم ؟ این سوال ساده است، اما میتواند ما را به یکی از عمیق ترین شناخت های زندگی برساند.

قانون توجه؛ چیزی که هر روز در حال اجرای آن هستیم

من وقتی از قانون توجه صحبت میکنم، منظورم یک جمله انگیزشی یا یک تکنیک برای رسیدن سریع به خواسته ها نیست. صحبت از یک قانون ثابت است؛ قانونی که ما چه آن را بشناسیم و چه نشناسیم، در زندگی مان در حال اجراست.

قانون توجه را میتوان خیلی ساده دید: تو به هر چیزی توجه میکنی و توجهت را روی آن نگه میداری، همان موضوع در تجربه تو پررنگ تر میشود.

حالا به زندگی خودت نگاه کن. ببین در طول یک روز بیشتر به چه چیزهایی توجه میکنی. بیشتر درباره چه چیزی حرف میزنی؟ بیشتر چه چیزی را بررسی میکنی؟ ذهنت بیشتر درگیر چه چیزی میشود؟ وقتی تنها میشوی، چه موضوعی دوباره و دوباره به سراغت میاید؟ وقتی با دیگران صحبت میکنی، بیشتر از چه چیزی میگویی؟ وقتی به آینده فکر میکنی، چه چیزی را میبینی؟

ممکن است بگویی من ثروت میخواهم، اما بیشتر ساعات روز در حال دیدن نداشتن ها، گرانی ها، بدهی ها و ترس از آینده باشی. ممکن است بگویی سلامتی میخواهم، اما تمام توجهت روی بیماری، نشانه های بدن و ترس از بیمار شدن باشد. ممکن است بگویی رابطه ای آرام و عاشقانه میخواهم، اما مدام رفتار آدم ها را زیر نظر بگیری، از خیانت بترسی، بی اعتمادی را بررسی کنی و درباره رابطه های خراب حرف بزنی. اینجا یک نکته ظریف وجود دارد که به نظرم خیلی مهم است.

خواسته ای که به زبان میگویی، لزوما همان چیزی نیست که به آن توجه میکنی.

ممکن است زبان تو بگوید «من ثروت میخواهم»، اما توجهت بگوید «من از نداشتن میترسم». ممکن است بگویی «من سلامتی میخواهم»، اما توجهت مدام روی بیماری باشد. ممکن است بگویی «من عشق میخواهم»، اما تمام توجهت روی نبودن عشق، رفتار اشتباه دیگران و ترس از تنها ماندن باشد.

قانون توجه به کلمات ما نگاه نمیکند؛ ما باید ببینیم در عمل توجه خود را کجا قرار داده ایم و آن را روی چه چیزی نگه داشته ایم. اینجاست که شناخت این قانون میتواند زندگی ما را از حالت اتفاقی بیرون بیاورد. چون اگر ندانیم توجه ما چگونه زندگی مان را شکل میدهد، ممکن است هر روز چیزی را خلق کنیم که اصلا نمیخواستیم.

ممکن است تمام روز درباره فقر حرف بزنیم و شب بگوییم چرا ثروت وارد زندگی من نمیشود. ممکن است مدام از روابط ناسالم صحبت کنیم و بعد بپرسیم چرا رابطه سالم ندارم. ممکن است دائما درباره بی عدالتی، شکست، بیماری و کمبود حرف بزنیم و در عین حال انتظار داشته باشیم زندگی ما پر از فراوانی، سلامتی و آرامش باشد.

این به معنی نادیده گرفتن مشکلات نیست. اتفاقا برعکس. وقتی مسئله ای در زندگی وجود دارد، آگاهی به ما کمک میکند به جای اینکه تمام توجه خود را روی خود مسئله قفل کنیم، به قانون پشت تجربه خودمان نگاه کنیم.

من نمیخواهم تو با دیدن یک مشکل، خودت را سرزنش کنی و بگویی پس حتما خودم باعث این اتفاق شده ام. این نگاه کمکی به ما نمیکند. چیزی که میتواند کمکمان کند این است که از خودمان بپرسیم: من الان دارم چه چیزی را بزرگ میکنم؟ توجه من بیشتر کجاست ؟ من در طول روز چه چیزی را بارها میبینم و دوباره به آن برمیگردم؟ چه چیزی را آنقدر دنبال میکنم که تبدیل به بخش بزرگی از تجربه من شده است ؟ این سوال ها ما را از سرزنش کردن خودمان به سمت شناختن خودمان میبرند.

و این همان جایی است که قانون توجه میتواند برای ما از یک مفهوم ساده، تبدیل به یک راهنمای واقعی برای زندگی شود. اگر ثروت میخواهی، باید فقط درباره ثروت حرف نزنی؛ باید ببینی چه مقدار از توجهت واقعا به امکان ثروت، خلق ارزش، فراوانی و تجربه های همسو با آن اختصاص دارد.

اگر سلامتی میخواهی، باید ببینی توجهت چقدر روی زندگی سالم، توانایی بدن، مراقبت و احساس خوب متمرکز است و چقدر درگیر ترس و نگرانی است. اگر رابطه ای زیبا میخواهی، باید ببینی توجهت را روی چه چیزی میگذاری؛ روی کمبودها و خطاهای دیگری یا روی ساختن کیفیتی که خودت میخواهی در رابطه تجربه کنی؟ قانون توجه از ما نمیخواهد زندگی را انکار کنیم. از ما میخواهد ببینیم داریم به چه چیزی قدرت میدهیم.

وقتی توجهت را آگاهانه انتخاب میکنی، مسیر زندگی ات هم تغییر میکند

شاید یکی از مهم ترین تغییرهایی که میتوانیم در زندگی خودمان ایجاد کنیم این باشد که متوجه شویم توجه ما یک منبع محدود و بسیار ارزشمند است. تو هر روز مقدار زیادی از توجهت را خرج میکنی. سوال این است که آن را کجا خرج میکنی؟

ممکن است تمام توجهت را به زندگی آدم های دیگر بدهی. ببینی چه کسی چه گفت، چه کسی چه کرد، چه کسی موفق شد، چه کسی شکست خورد، چه کسی چه چیزی دارد و چه کسی چه چیزی ندارد. ممکن است آنقدر درگیر اتفاقات بیرون شوی که دیگر توجهی برای ساختن زندگی خودت باقی نماند. این نکته به نظرم خیلی مهم است: توجه تو سرمایه توست.

همان چیزی که میتواند برای ساختن رویاهایت استفاده شود، میتواند صرف نگرانی، مقایسه، ترس، خشم، حسرت و دنبال کردن زندگی دیگران شود. پس شاید لازم باشد از خودمان بپرسیم: من دارم سرمایه توجه خودم را کجا خرج میکنم؟

اگر تمام روز مشغول بررسی چیزی باشی که نمیخواهی، عملا داری توجه خودت را همان جا قرار میدهی. اگر دائما درباره چیزی صحبت کنی که از آن ناراضی هستی، اگر بارها و بارها صحنه های ناخوشایند را در ذهن خودت مرور کنی، اگر هر روز اخبار و اتفاقاتی را دنبال کنی که تو را وارد ترس و نگرانی میکنند، نمیتوانی از خودت انتظار داشته باشی که نتیجه این توجه، تجربه ای کاملا متفاوت باشد.

اینجا قرار نیست بگوییم هر چیزی که در زندگی اتفاق افتاد، فقط به خاطر چند فکر یا چند دقیقه توجه ما بوده است. زندگی پیچیده تر از این حرف هاست. اما اگر درباره یک قانون ثابت صحبت میکنیم، باید آن را در رفتار روزمره خودمان ببینیم.

قانون توجه دقیقا در همین جا خودش را نشان میدهد. تو میتوانی امروز تصمیم بگیری توجهت را آگاهانه تر مصرف کنی. وقتی متوجه شدی چند ساعت است داری درباره چیزی که نمیخواهی فکر میکنی، لازم نیست با خودت بجنگی. فقط توجهت را برگردان.

وقتی متوجه شدی دوباره وارد مقایسه شده ای، خودت را سرزنش نکن. فقط ببین توجهت کجا رفته است. وقتی دیدی داری درباره نداشتن ها صحبت میکنی، مکث کن و ببین آیا این چیزی است که میخواهی بیشتر در تجربه ات داشته باشی یا نه.

این همان تمرین ساده ای است که میتواند کم کم کیفیت زندگی را تغییر دهد. توجهت را ببین. نه فقط یک بار.هر روز. چون قانون توجه قرار نیست فقط زمانی اجرا شود که ما حواسمان به آن هست. این قانون همین حالا هم در زندگی ما در حال اجراست.

پس اگر میخواهیم نتیجه متفاوتی بگیریم، لازم است رابطه خودمان را با توجه تغییر دهیم. باید یاد بگیریم هر چیزی ارزش توجه ما را ندارد. هر خبری ارزش دنبال کردن ندارد. هر حرفی ارزش فکر کردن ندارد. هر رفتار دیگری ارزش ساعت ها تحلیل کردن ندارد.

هر اتفاقی ارزش این را ندارد که تمام روز ما را با خودش ببرد. تو قرار است زندگی خودت را بسازی. پس باید بخشی از توجهت را از چیزهایی که فقط انرژی و تمرکزت را مصرف میکنند، پس بگیری و آن را به چیزی بدهی که میخواهی در زندگی ات رشد کند.

اگر رویای تو ساختن یک زندگی آرام تر است، به آرامش توجه کن. اگر خواسته ات رشد مالی است، به امکان های رشد مالی توجه کن. اگر میخواهی رابطه ای سالم تر داشته باشی، به کیفیت رابطه و سهم خودت در ساختن آن توجه کن.

اگر میخواهی انسان آگاه تری باشی، به آگاهی توجه کن. و مهم تر از همه، به این نکته توجه کن که آنچه امروز در زندگی تو پررنگ است، حاصل توجه های تکرارشونده تو در مسیر زندگی بوده است. حالا لازم نیست از گذشته بترسی.

لازم نیست خودت را بابت توجه هایی که تا امروز داشته ای سرزنش کنی. تو امروز میتوانی متوجه شوی. و همین متوجه شدن، شروع یک انتخاب تازه است. از امروز میتوانی بیشتر مراقب توجهت باشی. میتوانی ببینی چه چیزی را وارد ذهن و قلبت میکنی.

میتوانی ببینی چه چیزی را دنبال میکنی. میتوانی ببینی چه چیزی را بارها و بارها تکرار میکنی .و بعد آگاهانه انتخاب کنی.

من فکر میکنم یکی از زیباترین اتفاق هایی که میتواند برای یک انسان بیفتد همین است که بفهمد همیشه مجبور نیست هر چیزی را که در اطرافش اتفاق میافتد دنبال کند. او میتواند انتخاب کند. میتواند توجهش را پس بگیرد. میتواند توجهش را جایی قرار دهد که میخواهد زندگی اش در آن جهت حرکت کند. و اینجاست که قانون توجه برای من تبدیل میشود به یک قانون بسیار ارزشمند برای زندگی. نه یک شعار. نه یک جمله زیبا. بلکه چیزی که میتوانیم هر روز ببینیم، بررسی کنیم و در زندگی خودمان اجرا کنیم.

شاید امروز فقط یک کار لازم باشد. فقط یک روز مراقب باشیم که توجه ما کجا میرود. نه برای اینکه همه چیز را یک شبه تغییر دهیم. فقط برای اینکه ببینیم. ببینیم چقدر از توجه ما صرف چیزهایی میشود که نمیخواهیم و چقدر از آن برای چیزی استفاده میشود که واقعا خواهان تجربه اش هستیم. همین دیدن میتواند شروع یک آگاهی تازه باشد. چون وقتی بفهمی توجهت کجاست، میتوانی انتخاب کنی که از این به بعد آن را کجا قرار بدهی. و شاید این همان جایی باشد که زندگی کم کم شکل دیگری به خودش میگیرد.

تو نمیتوانی همیشه توجهت را به یک چیز بدهی و انتظار داشته باشی نتیجه زندگی ات کاملا چیز دیگری باشد. قانون توجه ساده است، اما ساده بودنش به معنی کم اهمیت بودنش نیستشاید اتفاقا یکی از بزرگ ترین قوانین زندگی همین باشد که چون همیشه در حال اجرای آن هستیم، آن را نمیبینیم. پس بیاییم این بار آن را ببینیم. هر روز کمی بیشتر. هر روز آگاهانه تر.

و ببینیم اگر توجه خودمان را از چیزهایی که نمیخواهیم پس بگیریم و با آگاهی بیشتری به سمت خواسته ها، رویاها، رشد، فراوانی، سلامتی، عشق و آرامش ببریم، زندگی ما چه تغییری را به ما نشان خواهد داد. این قسمت از «رادیو فرشته پوستی» دعوتی است برای همین دیدن.

برای اینکه قبل از اینکه از خودمان بپرسیم «چرا این را در زندگی ام دارم؟ یک سوال عمیق تر بپرسیم :من تا امروز بیشتر به چه چیزی توجه کرده ام ؟

شاید پاسخ همین سوال، دری را به روی آگاهی تازه ای در زندگی ما باز کند.